La guerre est finie (1966)
- Gedocumenteerde locaties
- 32
- Jaar
- 1966
- Regie
- Alain RESNAIS
- Steden
- Paris, Paris 5e, Ivry-sur-Seine, Paris 12e, Hendaye, Orly, Aubervilliers, Issy-les-Moulineaux, Urrugne, Le Perthus, Ciboure, Stockholm
Paris, Frankrijk
De scène : Halverwege de film loopt Diego (Yves Montand) door de Clotilde straat tijdens een lange wandeling door de straten van het Latijns Kwartier.
7 rue de l'Estrapade (Parijs 5e)
Paris, Frankrijk
Gebouw gebouwd in 1725, tegenover de achterkant van het Lycée Henri-IV dat de even nummers 2 tot 14 van de straat bezet; de rue Laromiguière scheidt het van nummer 9.
De scène : Bij de grens ondervraagd door een politieagent die hem het nummer 4 leent, corrigeert Diego (Yves Montand): hij zou moeten wonen op 7 rue de l'Estrapade, een geleend adres waar hij nooit is geweest. Na drie keer in gedachten het verkeerde gebouw te hebben gekozen, komt hij eindelijk aan, kijkt omhoog naar het nummerbord en betreedt de trap.
Paris, Frankrijk
De scène : Tegen het midden van de film schuilt Diego in de hal van dit gebouw, op de hoek van de rue de l'Estrapade, om de passagiers van een Peugeot te observeren zonder gezien te worden.
Paris, Frankrijk
De scène : Uit de gang waar hij zich had verstopt, vervolgt Diego te voet zijn weg over de Blainville-straat.
Paris, Frankrijk
De scène : In zijn verlaten schuilplaats steekt Diego het Plein van de Contrescarpe over terwijl hij zijn wandeling door de buurt voortzet.
Paris, Frankrijk
De scène : Na het hoofdstuk in de gang van de rue Thouin, loopt Diego ook door de rue du Cardinal-Lemoine.
2 place de la Contrescarpe (Parijs 5e)
Paris, Frankrijk
Hoekcafé op het plein de la Contrescarpe, bekend onder de naam La Chope ten tijde van de film en tegenwoordig onder de naam Delmas.
De scène : Aan het begin van de film stelt Diego zich Nadine voor in de gedaante van verschillende jonge vrouwen, van wie er één dit café binnenkomt om te bellen. Zeventig minuten later is het hij die daar komt om te bellen, en hij ziet Nadine (Geneviève Bujold) die in een gesprek verwikkeld is met een man.
Paris 5e, Frankrijk
De scène : Diego verlaat het café de la Contrescarpe en volgt Nadine en de man met wie ze sprak, terwijl hij de rue Mouffetard inslaat.
Paris, Frankrijk
De scène : De surveillance van het stel, die begon bij de uitgang van het café de la Contrescarpe, loopt vervolgens door de Soufflotstraat.
Paris, Frankrijk
Café de la place Maubert, nu onder het bord van Village Ronsard.
De scène : Dit café op Place Maubert maakt deel uit van de Parijse sets van de film.
9 rue de l'Estrapade (Paris 5e)
Paris, Frankrijk
Hôtel particulier in opdracht van de Lyonnais Claude-Philippe Cusset en voltooid in 1785, gebouwd in een U-vorm rondom een binnenplaats. Een drukkerij vestigde zich daar in 1917 en de reclameontwerper Léo Dupin werkte daar vanaf 1926; na de oorlog werd het koffiebedrijf Brûlerie Saint-Jacques er tot de jaren 70 gevestigd, voordat het in de jaren 80 werd gerestaureerd en omgevormd tot studentenhuisvesting. De gevels en daken staan sinds 1977 op de monumentenlijst.
De scène : Elke keer dat Diego zich het gebouw voorstelt waarin hij zou moeten wonen, is dit het gebouw dat hij ziet, met zijn smeedijzeren hek en het embleem van de Brûlerie Saint-Jacques. In de trein stelt hij zich zelfs de jonge vrouw voor die daar woont en die in- en uitgaat en de trap afkomt, voordat ze voor het juiste gebouw arriveert, op nr. 7.
11 Delambreplein (Parijs 14e)
Paris, Frankrijk
De scène : De scènes bij Nadine Sallanches (Geneviève Bujold) spelen zich af in dit gebouw op het Delambreplein.
Cité Pierre-en-Marie-Curie (Ivry-sur-Seine)
Ivry-sur-Seine, Frankrijk
Groot wooncomplex uit het einde van de jaren 50 en het begin van de jaren 60.
De scène : Diego komt Juan ophalen, "gebouw G, tiende verdieping, nummer 107, bij Madame Lopez" (Marie Mergey): noch Juan noch zij wonen daar nog, en Diego vraagt zich af of het misschien een ander complex was. Hij ontdekt de plek twee keer, eerst in zijn gedachten in de trein terug naar Parijs, en vervolgens daadwerkelijk bij zijn aankomst, door de gebouwen, winkels en groene ruimtes. In de film zou het complex zich in Aubervilliers moeten bevinden.
14 quai de Béthune (Parijs 4e)
Paris, Frankrijk
De scène : Centre de gravité du film, c'est l'appartement de Marianne (Ingrid Thulin), la compagne de Diego. Elle y prépare un livre sur la façon dont les villes parlent à leurs habitants, dont Diego feuillette sans intérêt les photographies de panneaux et de flèches peintes au sol. Une nuit, une voiture en part pour la gare de Lyon, un café de l'avenue Daumesnil et un cinéma de la rue de Lyon, avant d'y revenir.
Paris, Frankrijk
De scène : Nadat Diego hoort van Ramons dood, stelt hij zich zijn begrafenis voor: de kist gaat door de poort van de Montparnasse-begraafplaats, vervolgens verzamelt de stoet zich voor het graf. Deze begraafplaats komt bij hem op omdat hij deze kort voorheen had gezien, vanuit het appartement van de jonge activisten dat er bovenuit komt, waar een van hen hem erop wees dat hij volgens hem geen liefde voor begraafplaatsen leek te hebben.
Paris, Frankrijk
Neoclassicistisch gebouw ontworpen door Jacques-Germain Soufflot, waarvan de creatie teruggaat tot 1758; Jean-Baptiste Rondelet en Maximilien Brébion hebben bij de constructie geholpen. Oorspronkelijk een kerk, werd het een mausoleum en is het geclassificeerd als historisch monument.
De scène : Het Panthéon is het enige Parijse monument dat in de film wordt getoond.
Paris, Frankrijk
De scène : De Sully-brug is de enige brug over de Seine die in de film voorkomt.
Paris, Frankrijk
De Porte des Lilas herbergt een "spookstation" (Porte des Lilas–Cinéma), die buiten gebruik is en gereserveerd is voor film- en reclame-opnames. Het dateert uit 1921 en is een eindpunt van de lijn.
De scène : Diego vertelt Nadine over de schaduw van een kameraad door een politieagent in de metro, van Maubert-Mutualité naar Raspail met een overstap bij Odéon. De opname die dit illustreert, een lange camerabeweging waarbij panoramische shots van Diego naar de activist en vervolgens naar de politieagent gaan, is in werkelijkheid gefilmd op station Porte des Lilas, dat niet op deze route ligt.
Paris 12e, Frankrijk
Grote Parijse treinstation (12) met de klok en Train Bleu, eindpunt richting zuidoost. Treinstation gebouwd in 1847 door Marius Toudoire, het is een beschermd historisch monument. Het is het op één na drukste treinstation van Parijs en beschikt ook over een ondergrondse station bediend door de RER.
De scène : Tijdens een nachtelijke autorit die begint bij de quai de Béthune, is het eerste stop de Gare de Lyon.
Hendaye, Frankrijk
De scène : Na de grensovergang bij Béhobie volgt de camera gedetailleerd, vanuit de auto, de weg die Diego (Yves Montand) naar Hendaye leidt, vanwaar hij de trein naar Parijs moet nemen.
Paris, Frankrijk
Universitair centrum gebouwd rond 1960 aan de Georges-Bernanoslaan, in Port-Royal, ook wel aangeduid als Centre Bullier; het huisvest het hoofdkantoor van het CROUS van Parijs.
De scène : De film toont ook de moderniteit in het hart van Parijs: dit studenten centrum van Port-Royal, gebouwd rond 1960 en door de bron Centre Bullier genoemd, valt op ten opzichte van de oude gebouwen van de Latijnse wijk.
Paris, Frankrijk
De scène : De nachtelijke autorit die begint bij de Béthune-kade loopt langs een bioscoop aan de Rue de Lyon voordat hij terugkeert naar Île Saint-Louis.
Paris, Frankrijk
De scène : Tijdens dezelfde nachtuitstap, tussen het Gare de Lyon en de Rue de Lyon, stopt de auto voor een café aan de Avenue Daumesnil.
Paris, Frankrijk
De scène : Een andere nachtelijke autorit, moeilijker te volgen in de duisternis, leidt van de Rue de l'Estrapade naar de Boulevard Edgar-Quinet.
Orly, Frankrijk
Tweede luchthaven van Parijs, geopend ten zuiden van de hoofdstad in 1961.
De scène : Laatste scène: Marianne (Ingrid Thulin) koopt op Orly een ticket naar Barcelona, waar ze Diego en Juan moet waarschuwen om naar Parijs terug te keren. De film eindigt met haar die zich haast door een gang van de terminal, terwijl het gezicht van Diego vervaagt in overoverlay terwijl hij op weg is naar Spanje.
Ivry-sur-Seine, Frankrijk
Sinds 1945 draagt de straat de naam van Celestino Alfonso, een Spaanse republikeinse kapitein, verantwoordelijk voor de Communistische Jongeren van Ivry en een verzetsstrijder die in 1944 door de Duitsers werd gefusilleerd.
De scène : Bij zijn terugkeer somt de stem van de verteller de buitenwijken op waar Diego's gevluchte kameraden wonen; de lijst wordt geïllustreerd door negen beelden van een enkele straat in Ivry, waaronder zeven close-ups van posters op een muur, waarvan er één de verschijning van Justo Lopez voor een militaire rechtbank in Madrid oproept. Diego loopt erheen om zijn communistische kameraden te ontmoeten.
Aubervilliers, Frankrijk
De scène : Tweede decor voor de verbeelde begrafenis van Ramon: een kleine buitenwijk begraafplaats gedomineerd door sociale woontorens. Diego ziet zichzelf een bloem in het graf gooien, dan ontvouwen een van de familieleden de Spaanse vlag voor de ballingen en de weduwe van Ramon.
32 rue Ferdinand-Buisson (Issy-les-Moulineaux)
Issy-les-Moulineaux, Frankrijk
Huis dat boven de begraafplaats van Issy-les-Moulineaux uittorent, die zelf van 1961 tot 1972 gesloten was.
De scène : Bij het vernemen van de dood van Ramon, zijn oude kameraad, stelt Diego zich voor dat hij nog leeft in zijn tuin, en ziet dan zijn kist uit het huis komen om in de lijkwagen te worden geladen.
Urrugne, Frankrijk
Brug die de Bidassoa in Béhobie overspant, aan de westelijke uiteinde van de Frans-Spaanse grens.
De scène : Opening van de film: op de internationale brug die de Bidassoa overspant, wacht Diego (Yves Montand) en kijkt naar Frankrijk dat zich voor hem uitstrekt, terwijl Spanje achter hem ligt, het enige uitzicht op Spanje in de hele film. Zijn chauffeur somt op wat hij hem in Madrid zou hebben laten zien, dan nadert de auto het echte Franse douanepunt, waar een achterdochtige politieagent hem probeert in de val te lokken over zijn adres; een bord geeft Hendaye, Biarritz, Bayonne en Bordeaux aan.
Le Perthus, Frankrijk
Grenspost aan het oostelijke einde van de Frans-Spaanse grens, nabij Perpignan, tegenover Els Límits aan de Spaanse kant.
De scène : Aan het einde van de film keert Diego terug naar Spanje vanaf de andere kant van de grens: twee wegwijzers bevinden zich bij de borden "Le Perthus" en "Le Perthus, grens op 3 km," en een douanier stempelt daar zijn paspoort. De montage verbindt deze opname met Marianne op Orly, tot het punt dat de indruk gewekt wordt dat het haar paspoort is.
Ciboure, Frankrijk
De scène : Laatste beeld van de ingebeelde begrafenis van Ramon: van bovenaf gezien volgt een optocht van ongeveer veertig vreemden een man die de Spaanse vlag draagt, dan stijgt de camera langzaam op en onthult de zee achter de muur van het kerkhof. Dit kerkhof in Ciboure brengt Diego terug naar het Baskenland, waar de film begon.
Europa Films Ateliers (1932–2000)
Stockholm, Zweden
Studio's van het bedrijf Europa Film, opgericht in 1932 in een oude fabriek in Mariehäll, Bromma, aan de rand van Sundbyberg; alle gebouwen zijn in 2008 gesloopt om plaats te maken voor woningen.
De scène : De interieurs van Marianne's appartement en de woning in de stad Ivry zijn gefilmd in decors die zijn gebouwd in deze Zweedse studio.