Les Glaneurs et la Glaneuse (2000)
- Gedocumenteerde locaties
- 22
- Jaar
- 2000
- Regie
- Agnès VARDA
- Steden
- Paris, Arras, Beaune, Sannois, Viry-Noureuil, Beauvoir-sur-Mer, L'Épine, Apt, Chagny, Ivry-sur-Seine, Prades, Villeneuve-sur-Lot, Villefranche-sur-Saône, Maussane-les-Alpilles, Arles
Paris, Frankrijk
Nationaal Kunstmuseum, gevestigd in het voormalige treinstation van Orsay, gebouw ontworpen door Victor Laloux, geopend voor het publiek in 1986.
De scène : Hier hangt *De Gleaners* van Millet, het doek dat de film van de muur van het museum komt ophalen.
Arras, Frankrijk
Museum opgericht in 1825, dat ook dienstdoet als creatiehuis.
De scène : Een fase van Varda's reis in Arras; de bron geeft aan dat de opnames op dit adres plaatsvonden zonder de scène te detailleren.
Beaune, Frankrijk
Het Hôtel-Dieu de Beaune, het historische hart van de Hospices de Beaune, is een oud liefdadigheidziekenhuis dat in 1443 werd opgericht door Nicolas Rolin, kanselier van het hertogdom Bourgondië, en zijn vrouw Guigone de Salins, om de meest behoeftigen op te vangen en te verzorgen. Gebouwd in een flamboyant gotische stijl met Vlaamse inspiratie, is het wereldwijd herkenbaar aan zijn daken van gepolijste, gekleurde tegels met geometrische patronen, die een symbool zijn geworden van het Bourgondische erfgoed. De grote 'pôvres'-zaal, omringd door hemelbedden die zijn uitgelijnd onder een frame in de vorm van een scheepsromp, illustreert zijn ziekenhuisfunctie, die het tot 1971 heeft behouden. Omgevormd tot een museum, herbergt het onder andere het beroemde polyptychon van het Laatste Oordeel van Rogier van der Weyden. De instelling blijft verbonden met de veiling van de wijnen van de Hospices de Beaune, een van de oudste en meest gerenommeerde ter wereld, die jaarlijks ten gunste van zijn liefdadigheidswerk wordt gehouden. Het geheel is aangemerkt als historisch monument en omvat ook een wijndomein.
De scène : Het polyptiek van *Het Laatste Oordeel* van Van der Weyden, ter plaatse bewaard, trekt voorbij de camera.
Paris, Frankrijk
Parijse woning van de filmmaakster Agnès Varda, in het 14e arrondissement.
De scène : Varda filmt thuis, in haar eigen Parijse appartement.
Sannois, Frankrijk
In 1995 geopende kunstmuseum gewijd aan Maurice Utrillo en Suzanne Valadon.
De scène : De film stopt voor het zelfportret van Utrillo dat in het museum wordt bewaard.
Viry-Noureuil, Frankrijk
De scène : Bodan Litnianski heeft daar een hele tuin gebouwd van assemblages gemaakt van gerecyclede objecten, een ander ideaal paleis dat de film komt bekijken.
Beauvoir-sur-Mer, Frankrijk
De onderwaterweg van de baai van Bourgneuf, de Gois verbindt het eiland Noirmoutier met het vasteland over 4,125 kilometer — een lengte die het een unieke zaak maakt. De zee bedekt het bij elke hoge tide, onder 1,30 tot 4 meter water, en het kan alleen bij laag water worden overgestoken. De brug van Noirmoutier biedt sinds 1971 een alternatief; het landschap geheel dat het vormt met het eiland la Crosnière en de polder van Sébastopol is sinds 2017 geclassificeerd.
De scène : De film legt de oesteroogst daar vast.
L'Épine, Frankrijk
De scène : Varda verzamelt de woorden van een oesterproducent.
Beaune, Frankrijk
De scène : De film besteedt verschillende shots aan Étienne-Jules Marey, waarvan de werken in dit museum worden bewaard.
Apt, Frankrijk
De scène : Een wijngaard die niemand meer bewerkt, wordt onder de camera geoogst, in de heuvels boven Apt.
Chagny, Frankrijk
De scène : De wijngaard is te zien in de Bourgondische route van de film, hoewel de bron de scène niet specificeert.
Ivry-sur-Seine, Frankrijk
De scène : De vuilnisbelt verschijnt omlaag, gezien vanuit een rijdende trein.
Prades, Frankrijk
De scène : Op het plein luistert Varda naar jonge activisten die de besproeiing van onverkochte voedingsmiddelen met bleekmiddel aan de kaak stellen.
Prades, Frankrijk
De scène : De winkelmanager beantwoordt de vragen van de filmmaker.
Villeneuve-sur-Lot, Frankrijk
De scène : Het theater is een van de locaties van de film; de bron vermeldt niet wat daar wordt gefilmd.
Paris, Frankrijk
De scène : Een demonstratie marcheert over het plein, voor de Leeuw van Belfort.
Paris, Frankrijk
Het Paleis aan de Boulevard Raspail werd in 1910 voltooid volgens de plannen van Louis-Charles Boileau en Henri Tauzin, waar Art Nouveau elkaar kruist met Art Deco. Als historisch monument geregistreerd, werd het gerenoveerd door Jean-Michel Wilmotte en Alain-Charles Perrot.
De scène : De film passeert het hotel op de Boulevard Raspail, zonder dat de bron de scène in detail beschrijft.
Paris, Frankrijk
De scène : Alain Fonteneau verkoopt de straatkrant bij het station.
Villefranche-sur-Saône, Frankrijk
De scène : Het museum haalt uit zijn reserves *De Oogsters die de Storm Ontvluchten* van Hédouin en stelt het tentoon voor de camera.
Maussane-les-Alpilles, Frankrijk
De scène : Aan de bar debatteren klanten en stamgasten over wat het gleanen van het plunderen onderscheidt.
Paris, Frankrijk
De scène : Varda filmde de installatie van Sarah Sze die in de stichting werd gepresenteerd.
Arles, Frankrijk
De scène : Aan de oever staat een man te kijken hoe de rivier voorbij stroomt.