La guerre est finie (1966)

Paris, Francja

Scena : W połowie filmu Diego (Yves Montand) przechodzi ulicą Clotilde w trakcie długiego spaceru po ulicach Dzielnicy Łacińskiej.

7 rue de l'Estrapade (Paryż 5)

Paris, Francja

Budynek wybudowany w 1725 roku, naprzeciwko tylnej części Lycée Henri-IV, które zajmuje parzyste numery od 2 do 14 na ulicy; rue Laromiguière dzieli go od numeru 9.

Scena : Przesłuchiwany na granicy przez policjanta, który pożycza mu numer 4, Diego (Yves Montand) prostuje: powinien mieszkać przy 7 rue de l'Estrapade, pod tym adresie, w którym nigdy nie był. Po trzykrotnym pomyleniu budynku w myślach w końcu dociera na miejsce, podnosi wzrok w stronę tabliczki z numerem i wchodzi do klatki schodowej.

Paris, Francja

Scena : W połowie filmu Diego szuka schronienia w holu tego budynku, na rogu rue de l'Estrapade, aby niepostrzeżenie obserwować pasażerów Peugeota.

Paris, Francja

Scena : Wychodząc z korytarza, w którym się ukrywał, Diego kontynuuje swoją drogę pieszo ulicą Blainville.

Paris, Francja

Scena : W swoim porzuconym kryjówce Diego przekracza Plac Contrescarpe, kontynuując spacer po dzielnicy.

Paris, Francja

Scena : Po odcinku w korytarzu rue Thouin, spacer Diega prowadzi także ulicą Cardinal-Lemoine.

2 place de la Contrescarpe (Paryż 5e)

Paris, Francja

Kawiarnia na rogu placu de la Contrescarpe, znana pod nazwą La Chope w czasach filmu, a dziś pod nazwą Delmas.

Scena : Na początku filmu Diego wyobraża sobie Nadine w postaci kilku młodych kobiet, z których jedna wchodzi do tej kawiarni, aby zadzwonić. Siedemdziesiąt minut później to on przychodzi, aby zadzwonić, i zauważa Nadine (Geneviève Bujold) w trakcie rozmowy z mężczyzną.

Paris 5e, Francja

Scena : Diego opuszcza café de la Contrescarpe i śledzi Nadine oraz mężczyznę, z którym rozmawiała, skręcając w ulicę Mouffetard.

Paris, Francja

Scena : Obserwacja pary, która zaczęła się przy wyjściu z kawiarni de la Contrescarpe, przechodzi następnie przez ulicę Soufflot.

Paris, Francja

Café de la place Maubert, obecnie pod szyldem Village Ronsard.

Scena : Ta kawiarnia na Place Maubert jest częścią paryskich dekoracji filmu.

9 rue de l'Estrapade (Paris 5e)

Paris, Francja

Hôtel particulier zlecenie Lyonczyka Claude-Philippe Cusset i ukończona w 1785 roku, zbudowany w kształcie U wokół dziedzińca. W 1917 roku ulokowano tam drukarnię, a projektant reklamy Léo Dupin pracował tam od 1926 roku; po wojnie manufaktura kawy Brûlerie Saint-Jacques zajmowała ten budynek aż do lat 70., zanim został odrestaurowany i przekształcony w mieszkania studenckie w latach 80. Elewacje i dachy zostały wpisane na listę zabytków od 1977 roku.

Scena : Za każdym razem, gdy Diego wyobraża sobie budynek, w którym ma mieszkać, to ten widzi, z kutą stalową bramą i emblemą Brûlerie Saint-Jacques. W pociągu wyobraża sobie nawet młodą kobietę, która tam mieszka, wchodzącą, wychodzącą i schodzącą po schodach, zanim dotrze przed odpowiedni budynek, pod numerem 7.

11 plac Delambre (Paryż 14)

Paris, Francja

Scena : Sceny w domu Nadine Sallanches (Geneviève Bujold) rozgrywają się w tym budynku na placu Delambre.

Cité Pierre i Marie Curie (Ivry-sur-Seine)

Ivry-sur-Seine, Francja

Duży kompleks mieszkalny z końca lat 50. i początku lat 60.

Scena : Diego przychodzi szukać Juana, "budynek G, dziesiąte piętro, numer 107, u Madame Lopez" (Marie Mergey): ani Juan, ani ona już tam nie mieszkają, a Diego zastanawia się, czy nie chodziło o inne osiedle. Odkrywa to miejsce dwa razy, najpierw w myślach w pociągu wracającym do Paryża, a potem naprawdę po przyjeździe, przez jego budynki, sklepy i tereny zielone. W filmie osiedle ma być zlokalizowane w Aubervilliers.

14 quai de Béthune (Paryż 4.)

Paris, Francja

Scena : Centre de gravité du film, c'est l'appartement de Marianne (Ingrid Thulin), la compagne de Diego. Elle y prépare un livre sur la façon dont les villes parlent à leurs habitants, dont Diego feuillette sans intérêt les photographies de panneaux et de flèches peintes au sol. Une nuit, une voiture en part pour la gare de Lyon, un café de l'avenue Daumesnil et un cinéma de la rue de Lyon, avant d'y revenir.

Paris, Francja

Scena : Dowiadując się o śmierci Ramona, Diego wyobraża sobie jego pogrzeb: trumna przechodzi przez bramę cmentarza Montparnasse, a potem procesja gromadzi się przed grobem. Ten cmentarz przychodzi mu na myśl, ponieważ widział go krótko wcześniej, z mieszkania młodych aktywistów, które go nadplata, gdzie jeden z nich zauważył, że najwyraźniej nie lubi cmentarzy.

Paris, Francja

Budowla neoklasycystyczna zaprojektowana przez Jacques-Germain Soufflot, której powstanie datuje się na 1758 rok; Jean-Baptiste Rondelet i Maximilien Brébion brali udział w jej budowie. Początkowo kościół, stał się mauzoleum i jest uznawany za zabytek historyczny.

Scena : Panteon jest jedynym paryskim zabytkiem pokazywanym w filmie.

Paris, Francja

Scena : Most Sully jest jedynym mostem na Sekwanie, który pojawia się w filmie.

Paris, Francja

Porte des Lilas mieści "stację duchów" (Porte des Lilas–Cinéma), zlikwidowaną i zarezerwowaną na potrzeby filmów i reklam. Data powstania to 1921 i stanowi terminal linii.

Scena : Diego opowiada Nadine o śledzeniu towarzysza przez policjanta w metrze, od Maubert-Mutualité do Raspail z przesiadką na Odéon. Ujęcie, które to ilustruje, długi ruch kamery, w którym panoramy przechodzą od Diego do aktywisty, a potem do policjanta, faktycznie zostało nakręcone na stacji Porte des Lilas, która nie znajduje się na tej trasie.

Paris 12e, Francja

Duża paryska stacja kolejowa (12) z zegarem i Train Bleu, końcowa stacja w kierunku południowo-wschodnim. Stacja kolejowa zbudowana w 1847 roku przez Marius Toudoire, to zabytek historyczny podlegający ochronie i rejestracji. Jest to druga stacja kolejowa w Paryżu pod względem ruchu, a także mieści stację podziemną obsługiwaną przez RER.

Scena : Podczas nocnej przejażdżki samochodem, która zaczyna się na quai de Béthune, pierwszym przystankiem jest Gare de Lyon.

Hendaye, Francja

Scena : Po przekroczeniu granicy w Béhobie kamera szczegółowo śledzi, z wnętrza samochodu, drogę, która prowadzi Diego (Yves Montand) do Hendaye, skąd musi wsiąść do pociągu do Paryża.

Paris, Francja

Centrum uniwersyteckie zbudowane około 1960 roku przy alei Georges-Bernanos w Port-Royal, znane również jako Centre Bullier; mieści siedzibę CROUS w Paryżu.

Scena : Film pokazuje także nowoczesność w sercu Paryża: ten ośrodek studencki Port-Royal, zbudowany około 1960 roku i nazywany przez źródło Centre Bullier, kontrastuje ze starymi budynkami Dzielnicy Łacińskiej.

Paris, Francja

Scena : Nocna przejażdżka samochodem zaczynająca się na nabrzeżu Béthune przechodzi obok kina przy Rue de Lyon, zanim wróci na Île Saint-Louis.

Paris, Francja

Scena : Podczas tej samej nocnej przejażdżki, pomiędzy Gare de Lyon a Rue de Lyon, samochód zatrzymuje się przed kawiarnią przy Avenue Daumesnil.

Paris, Francja

Scena : Kolejna nocna przejażdżka samochodem, trudniejsza do śledzenia w ciemności, prowadzi z Rue de l'Estrapade na Boulevard Edgar-Quinet.

Orly, Francja

Drugie lotnisko w Paryżu, otwarte na południe od stolicy w 1961 roku.

Scena : Ostatnia scena: Marianne (Ingrid Thulin) kupuje bilet do Barcelony na Orly, gdzie musi powiadomić Diego i Juana, aby wrócili do Paryża. Film kończy się na niej, która się spieszy w korytarzu terminalu, podczas gdy twarz Diego zanika w nakładce w drodze do Hiszpanii.

Ivry-sur-Seine, Francja

Ulica nosi od 1945 roku nazwisko Celestino Alfonso, hiszpańskiego republikańskiego kapitana, odpowiedzialnego za Młodzież Komunistyczną w Ivry, aresztowanego przez Niemców w 1944 roku.

Scena : Po powrocie głos narratora wymienia przedmieścia, w których mieszkają eksmitowani towarzysze Diego; lista jest ilustrowana dziewięcioma ujęciami jednej ulicy w Ivry, w tym siedmioma zbliżeniami plakatów na ścianie, z których jeden nawiązuje do stawiennictwa Justo Lopeza przed sądem wojskowym w Madrycie. Diego schodzi na dół, aby spotkać swoich komunistycznych towarzyszy.

Aubervilliers, Francja

Scena : Druga sceneria wyimaginowanego pogrzebu Ramona: mały cmentarz podmiejski, dominowany przez wieżowce socjalne. Diego widzi siebie rzucającego kwiat do grobu, a następnie jeden z krewnych rozwija hiszpańską flagę przed eksmitowanymi i wdową po Ramonie.

32 rue Ferdinand-Buisson (Issy-les-Moulineaux)

Issy-les-Moulineaux, Francja

Dom, który wznosi się nad cmentarzem w Issy-les-Moulineaux, zamkniętym w latach 1961–1972.

Scena : Po dowiedzeniu się o śmierci Ramona, swojego starego towarzysza, Diego wyobraża go sobie wciąż żywego w swoim ogrodzie, a następnie widzi, jak jego trumna wychodzi z domu, aby zostać załadowana do karawanu.

Urrugne, Francja

Most, który przekracza Bidassoa w Béhobie, na zachodnim krańcu granicy francusko-hiszpańskiej.

Scena : Otwarcie filmu: na międzynarodowym moście, który przecina Bidassoa, Diego (Yves Montand) czeka i podziwia Francję rozciągającą się przed nim, Hiszpanię za jego plecami, jedyny widok Hiszpanii w całym filmie. Jego kierowca wymienia, co by mu pokazał w Madrycie, a następnie samochód zbliża się do prawdziwego postoju celnego we Francji, gdzie podejrzliwy policjant próbuje go złapać na jego adres; znak wskazuje na Hendaye, Biarritz, Bayonne i Bordeaux.

Le Perthus, Francja

Posterunek graniczny na wschodnim końcu granicy francusko-hiszpańskiej, w pobliżu Perpignan, naprzeciwko Els Límits po hiszpańskiej stronie.

Scena : Na zakończeniu filmu Diego wraca do Hiszpanii z drugiej strony granicy: dwa znaki drogowe znajdują się obok tablic "Le Perthus" i "Le Perthus, granica 3 km," a celnik stempluje mu tam paszport. Montaż łączy to ujęcie z Marianną w Orly, do tego stopnia, że sprawia wrażenie, że to jej paszport.

Ciboure, Francja

Scena : Ostatni obraz wyimaginowanego pogrzebu Ramona: widziane z góry, pochód około czterdziestu nieznajomych podąża za mężczyzną niosącym hiszpańską flagę, a następnie kamera powoli unosi się i odkrywa morze za murem cmentarza. Ten cmentarz w Ciboure przywraca Diego do Kraju Basków, gdzie film się rozpoczął.

Studia Europa Films (1932–lata 2000)

Stockholm, Szwecja

Studia firmy Europa Film, założone w 1932 roku w starej fabryce w Mariehäll, w Bromma, na granicy z Sundbyberg; wszystkie budynki zostały zburzone w 2008 roku, aby zrobić miejsce na mieszkania.

Scena : Wnętrza mieszkania Marianne i mieszkania w dzielnicy Ivry były kręcone w dekoracjach zbudowanych w tym szwedzkim studiu.